Japanskir dagar á Sushi Samba | Gestakokkur: Kazuhiro Okochi | Veitingarýni

Kazuhiro Okochi og Daníel Cochran Jónsson

Það var seinni hlutann í september sem okkur bauðst að koma á áðurnefndan stað og smakka á mat lagað af Kazhiro Okochi japönskum kokki sem rekur veitingastað í New York.

Sigurður L. Hall og Kazuhiro Okochi

Um KAZ
Kaz er fæddur og uppalin í Nagoya, Japan. Hann hefur frá barnæsku elskað að elda og langaði aldrei um að gera neitt annað í lífinu en verða matreiðslumaður. Eftir að hafa klárað listnám í Oklahoma 1982 snéri hann aftur til Japans til að læra franska matargerð við Tsuji Culinary Institute, einn af fremstu matreiðsluskólum Japans. Eftir námið vatt hann kvæði sínu í kross og kláraði fimm ára nám í sushi og blöðrufiski (blowfisk) í Osaka.

Árið 1988 lét Kaz gamlan Ameríku draum rætast og flutti til Washington D.C. Þar byrjaði Kaz að þróa sinn eigin matreiðslustíl undir áhrifum frá mörgum af bestu matreiðslumönnum Evrópu og Bandaríkjana t.d. Jean-Lois Paladin, Michael Richard, Roberto Donna, Patrick O’Connell, Jose Andres og mörgum fleiri.
Árið 1999 opnaði hann KAZ sushi Bistro í miðbæ Washington, nálægt Hvíta húsinu, World bank og George Washington háskólanum. Staðurinn er einn af vinsælustu japönsku veitingahúsunum í Washington.

Með því að blanda saman alþjóðlegri tækni, bragði og framsetningu spegla réttir Kaz það fjölmenningar samfélag sem Washington er, en á sama tíma er hann trúr japönskum rótum sínum.

Það örlaði fyrir smá spenningi bæði að smakka mat hans og þá staðreynd að Sushi Samba er velheppnaður staður .

Kazuhiro Okochi kíkti til okkar og spjallaði aðeins við okkur.

Áður en smakkið hófst kom hann og heilsaði upp á okkur og tókum við létt spjall og var virkilega gaman að kynnast hans sýn á matarveröldinni .

Svo hefst leiðangurinn:

Kóngakrabba Sunomono
Kóngakrabbasalat með agúrku, wakame, rauðlauk og seasamfræjum

Öfugt við evrópskan mat þá er próteinið í minnihluta í asískri matargerð sem bera að hafa í huga þegar matseðill er saminn, það sem er fremst er mest af svo framvegis, þarna var skotið illilega yfir markið, því í raun var þetta agúrkusalat með nokkrum þunnum sneiðum af krabbanum.

Bleikjusashimi með fennel, rauðlauk og mozarella

Mjög mildur og góður réttur.

Nikujaga.
Japanskt kartöflu „stew“ með þunnskornu nautakjöti, gulrótum, kartöflum, grænum baunum og Dashi-mirin seyði

Þessi réttur er úr eldhúsi móður hans og hefur heimilisblæ yfir sér, aftur var próteinið grín, er maður hafði stappað kartöflunum saman við soðið var þetta bara fyrirtaksréttur.

Okonomiyaki.
Kálpönnukaka með þunnskorinni svinasíðu, rauðum engifer og bonito flögum

Vá loksins kom spennandi réttur og alveg þrælgóður.

Kushiage.
Stökk hörpuskel, með svíni, lauk, aspas og misosósu

Besta hörpuskel sem ég hef smakkað og heilt yfir var þetta mjög góður réttur.

Chawanmushi
„Custard“ súpa með sætri kartöflu, rækjum og skötusel

Þetta er einn sá skrítnasti réttur sem ég hef smakkað og einhvernveginn langar mér ekki í hann aftur.

Græn te tiramisu

Öðruvísi, en hefði lagað sterkt grænt te og vætt kökuna vel til að bragðið af græna teinu hefði komið betur í gegn.

Þegar á heildina er litið var svolítill öldugangur í réttunum og stundum brosti maður og stundum var maður eitt spurningamerki, mér fannst eins og seðillinn (Sjá matseðil hér) hefði verið gerður í tímahraki og væri eiginlega verið að bjarga einhverju fyrir horn.

Þjónustan var mjög góð og manni leið vel inni en næst meiri undirbúning og skipulagningu öllum til heilla.