Ekki næg þátttaka í keppninni Matreiðslumaður ársins?

Jakob H. Magnússon

Ég velti fyrir mér áhugaleysi matreiðslumanna á keppninni um Matreiðslumann ársins.  Afsakanirnar sem ég heyri eru, mikið að gera, slæm tímasetning, erfitt að nálgast hráefnið, önnur verkefni og fl.

Ég held að það sé aðallega metnaðar, áhuga og hvatningarleysi um að kenna. Ef kokkar ætla sér að keppa gera þeir það þrátt fyrir allar úrtölur og neikvæðni.  Að keppa í matreiðslukeppni er frábær og einstök reynsla sem endist út starfsævina hvernig sem fer í keppninni.

Stutt sönn saga:

Einu sinni var sett upp keppni og kokkar áttu að skila inn fati að frjálsu vali.  Var síðan valið úr keppendum og búið til landslið sem átti að keppa í næstu alþjóðlegu keppni.  Einn áhugasamur kokkur frá sveitahóteli utan af landi kom með fatið sitt sem þótti frekar gamaldags og lummó.  Hinir þátttakendurnir í hroka sínum pískruðu sín á milli og gerðu góðlátlegt grín að  matnum hans.

Það sem var á fatinu bragðaðist vel, og voru dómararnir ánægðir, þeir fundu líka fyrir metnaði og áhuga hjá viðkomandi og hann var ekki að reyna að vera annar en hann var.  Hann var valinn í liðið, hafði góð áhrif á liðsheildina og þetta lið vann síðan til gullverðlauna í alþjóðakeppni í Þýskalandi.

Þetta sýnir okkur að það sem þarf er áhugi og metnaður og að láta ekkert stöðva sig, heldur ekki raddirnar í höfðinu á manni sjálfum.  Ég vil því hvetja ykkur kokkar til að skrá ykkur í keppnina um Matreiðsumann ársins þegar hún verður sett upp að nýju, því hver veit hvert það leiðir ykkur á framabrautinni.

Jakob H. Magnússon
Matreiðslumeistari og dómari