Ísafjörður | 4. kafli | Veitingarýni: Húsið og Edinborg

Veitingastaðurinn Húsið

Vöknuðum um níuleitið og fórum í morgunmatinn hjá Primadonnunni sjálfri . Ég get fúslega viðurkennt að hún Ólína var ekki hátt skrifuð hjá mér, en eftir þennan morgunn þá breyttist skoðun mín á henni algerlega, hún var hin skemmtilegasta manneskja, fróð og minntist ekki á pólitík. Þjónustulundin alveg fram í fingurgóma og glæsilegur morgunmatur sem hún bar á borð fyrir okkur og hinna gestanna. Ólína er með hund sem er svona björgunarhundur í að leita að fólki og fannst henni skrítið hvað hundurinn hændist að mér, því venjulega léti hann fólk alveg í friði, svo þökkuðum við fyrir viðurgjörningin og héldum út í lífið.

Veitingastaðurinn Húsið

Keyrðum við um og fórum út í Hnífsdal, upp á Bolafjall þar sem herinn var með ratsjárstöð og til Bolungarvík og skoðuðum það markverðasta, leið að hádegi og rúlluðum við inn á Ísafjörð og fórum við á veitingastaðinn Húsið og fengum okkur eftirfarandi.

Sávarréttarsúpa

Sávarréttarsúpa borin fram í tarinu og jusum við sjálfir á diskana, mjög góð súpa og frábært brauð með.

Hamborgari hússins með lauk, beikon og osti borið fram með frönskum kartöflum og tómatsósu

Alveg fantagóður borgari, ekki þurrsteiktur og ekki kæfður í kryddi, flott.

Fiskur dagsins steiktur með fersku salati og bakaðari kartöflu

Mjög góður fiskur og heildstæður réttur.

Í eftirrétt fengum við sneiðar af kökum dagsins, önnur ostakaka með bláberjum og hin svona púðursykur með súkkulaðirúsínum og rjóma. Smökkuðust þær alveg firnavel, ferskar og ekki of sætar.

Við gengum út með bros á vör, ánægðir með afrakstur hádegisins.

Svo var tíminn notaður til að tékka á lofti í dekkjunum og fylla tankinn og fleira við bílinn, skruppum upp á Sjúkrahús, ekki til að leggjast inn heldur að taka hús á Bigga Yfirkokki þar og taka stöðuna á Vestfjörðum á kjarngóðri íslensku. Kvöddum við þá félaga með virktum og héldum í valkyrjuhús og lögðum við okkur fram að kvöldmat.

Edinborg

Krækiberjasaft

Krækiberjasaft

Um kvöldið mættum við á Edinborg veitingahús en núpsstaðabræður reka það líka og eftir að hafa heilsað vertinum, komst maður að því að talsamband væri gott fyrir vestan því ég hafði minnst á Núpi um að gott væri að fá að smakka krækiberjasaftið blandað sama við sódavatn og nú kom vertinn með það á borðið og vá þvílíkt sælgæti.

Í forrétt:

Rjómalöguð spergilsúpa

Rjómalagaða spergilsúpu með rjómatopp og góðu brauði. Alvöru hótelsúpa eins og fólk sagði í gamla daga.

Í aðalrétt:

Lambakótilettur í raspi með sykurbrúnuðum kartöflum, grænum baunum, rauðkáli, rabbabarasultu og feiti.

Þessi réttur klikkar bara ekki og mætti vera víða á boðstólum og að drekka krækiberjagos með, er spurningin hvort þetta geti orðið íslenskara.

Í eftirrétt:

Bláberjaskyr með ferskum aðalbláberjum og rjóma

Flottur endir á klassískri og glæsilegri máltíð.

Þjónustan var fagmannleg enda vertinn vel sjóaður í stærri hópum, þökkuðum við vel fyrir okkur og skunduðum upp í Valkyrjustaði til að sofa og vera hvíldir fyrir átök morgundagsins.

Fleira tengt efni:

Ísafjörður | 1. kafli | Veitingarýni: Café Flóra og Sjávarpakkhúsið

Ísafjörður | 2. kafli | Veitingarýni: Plássið og Hótel Núpur

Ísafjörður | 3. kafli | Veitingarýni: Tjöruhúsið og Talisman